giovedì 12 settembre 2013

SU BIRDI E SA SPERANZA

SU BIRDI E SA SPERANZA

Massimo Pani - Nurallao



Prangi su coru miu , 
prangi lagrima de fogu ,
de talli scempiu umanu
deu no tengiarregodu .


Chi pensu a cussu logu ,
prenu de birdi e de speranza ,
immoi a du biri iaicci ,
s'anima mia est ' affranta .


De matta secollari ,
prenu fuada su boscu miu ,
ta bella cosa fuada
a passillai inguni
finzas'attrigadiu .


Orgogliu de Nuradda ,
ta bellu s'arregodu
deu dui giogau a pittiu ,
immoi nieddu e tristu
pari su coru miu ;


Immoi tanti abbrusciau ,
eppuru viollentau ,
de m'auguru de coru
chi a fattu custu gestu
po sempri sia dannau ;


Deu ollu ringraziai
a unu a unu immoi
du siaboll'imprassai,
a cussu vollontariusu
chi quasi scetti armausu
de forza e de coraggiu ,
a rischiu de sa fida ,
sa idda anti salvau .


Immoi deppeu proteggi
su pagu chi est'abarrau ,
un oasi in du desertu ,
afflittu e abbrusciau ;


Cui s'ungasa e finza cun i dentisi ,
immoi deppeu proteggi
su birdi chi est abarrau ,
commenti iausu a proteggi
u fillu nostu amau ;


U desideriu mannu deu
tengiu immoi in su coru ,
deu primma de mi morri
iabolli torrai a biri
su BIRDI chi arregodu ,
u paradisu in terra ,
de s'anima ristoru ;



giovedì 22 agosto 2013

I obrescit fitianu…




( Paola Alcioni Sa Cantadora )


I obrescit fitianu
in sa praia,
asuba ‘e is undas nostas
chen”e pasu.

Ma giai di atesu tui
bis lompendi
fridu
s’esperu ‘e su sentidu.

Stimau, m’ap’a
pratziri s’anima in duas
perras
cun annugiu estremau,
i ap’a fai vela
faci a su disterru,
portu chena luxerras
aundi mai si pasiant
is caus.

De ingunis fueddus
mai naus ap’a cantai
chi ti lompant santzinaus
de is undas longas.

E tambeni t’ap’a stimai
de ingunis, anima bella.

E donnia bentu
e donnia
barca chi at a torrai
t’at a nai su coru
‘e circhiolla, sa bellesa
arrosa de follita, s’asula
arrexini de cristallu
de custa nea po tui
aguantada pipìa.

No at essiri mai duenna
sbisurìa de issa e totu .

Ma cussu portu est
atesu. Tui no mi lessis
andai: stringimì sa manu.
Est obrescendi, no bis?

I obrescit fitianu…


mercoledì 21 agosto 2013

.. CREPUSCOLO

[Sa Cantadora]  (Paola Alcioni)


Datemi un crepuscolo
e una spiaggia
una spiaggia
e passi senza peso
altro
che non sia 
quello dell'ombra.

Non fatemi piangere
datemi
vi prego
un crepuscolo una
spiaggia infinita e orme
di gabbiani
da inseguire e nodi di vita
da sciogliere
senza rimpianti
dalle umide reti
di sogni
tirate vuote a riva.

Pregate
che il mio piede
errante
non conosca
l'aguzza spina
che il riccio
lascia a lutto
e non mi fermi il passo!

sabato 17 agosto 2013

Fùrriu a domu.....


Paola Alcioni Sa Cantadora


Fùrriu a domu de una geenna aundi unu niaxi de umanidadi ferta de suferéntzias chi no fait a contai, 
gherrat po sa vida...

e biu in Facebook un'àtera umanidadi, 
chi batallat po tontesas, 
coment'e chi fessint cosas de importu mannu: lìngua, polìtica... 

e fintzas cosas chi no tenint nòmini, 
de cantu funt pistirrinchinas.

Cumprendu chi totu est relativu.

Incruu sa conca e intendu calendimì is làgrimas...


Torno a casa da un inferno dove una folla di umanità colpita 
da sofferenze indicibili, 
lotta per la vita...

e vedo in Facebook un'altra umanità, 
che lotta per sciocchezze, 
come fossero cose importanti: lingua, politica... 

e perfino cose che non hanno nome, 
tanto sono infinitesime. 

Capisco che tutto è relativo.

Chino il capo e sento scendere le lacrime...

[Sa Cantadora]

venerdì 16 agosto 2013

Custa vida este unu viazzu

Custa vida este unu viazzu

Semus sempere in viazzu 
in custa vida,
attraessaus chen'e ischiere 
maris e montisi
In viazzu pro biere cosas noas
e pro cumprendere
chini seus
Seus comment'e undas vagabundas
chi si perdene in su mari de
custa vida
Frimma sos peis...e castia
itta meravizza
este custu chelu de austu
Cantu isteddus fuius ana biu
sas puppitzas tuasa...
e de disitzos ti ndi
prenes su coro

Pietro Pani Pisu



mercoledì 31 luglio 2013

A Piera



A Piera

Piera, non ti mustres tantu avara
de amore e surrisos delicados
chin custu coro meu, ti prepara
basos e carignos mai provados.

Iscurta, bella, iscurta, rosa rara,
iscurta sos piantos infiammados
chi notte e die pro te, columba cara,
m'essin dae sos ojos disizzados.

Pache, columba mea, pache, tesoro,
istella mattutina de s'oriente
chi costante mi brillas in su coro.

Semus unidos in d’unu destinu:
e deo aspetto cuss'istante ardente
chi amus a dormire sinu a sinu.


Autore Bustianu Satta “PIPIEDDU”

La più bella donna della città


La condussi alla spiaggia quel giorno. Era giorno feriale e non ancora estate, quindi era 
magnifico, così deserto. 
Dei vagabondi straccioni dormivano tra l'erba, dove finiva la rena. Altri sedevano sulle 
panchine di pietra e si passavano una bottiglia. Dei gabbiani volteggiavano intorno, tranquilli
eppure come sconcertati. Vecchie signore sui 70-80 sedevano sulle panchine a trattare la
compravendita di immobili lasciati dai mariti morti ammazzati tanto tempo fa dal ritmo della vita,
dalla stupidità, dalla lotta per la sopravvivenza.
Con tutto questo, c'era una gran pace nell'aria e noi passeggiammo e poi ci sedemmo sull'erba,
senza quasi mai parlare. Era bello stare insieme e bastava. Comprai un paio di panini, patatine, e
da bere, e mangiammo in riva al mare.
Poi dormimmo abbracciati per un'oretta. Era in certo qual modo anche meglio che far l'amore.
C'era questo fluire via insieme senza alcuna tensione. Quando ci svegliammo, tornammo a casa
mia e preparai la cena. Dopo cena proposi a Cass di restare lì da me e di metterci insieme. Stette
un pezzo a guardarmi, prima di rispondere, poi disse piano: "No"

Charles Bukowski